พระพรหมคุณาภรณ์: Object-Oriented Composition

พุทธธรรมมองเห็นสิ่งทั้งหลายในรูปของส่วนประกอบต่างๆ

ที่มาประชุมกันเข้า ตัวตนแท้ๆ ของสิ่งทั้งหลายไม่มี 

เมื่อแยกส่วนต่างๆ ที่มาประกอบกันเข้านั้นออกไปให้หมด

ก็จะไม่พบตัวตนของสิ่งนั้นเหลืออยู่

ตัวอย่างง่ายๆที่ยกขึ้นอ้างกันบ่อยๆ คือ “รถ”

เมื่อนำส่วนประกอบต่างๆ มาประกอบเข้าด้วยกันตามแบบที่กำหนด

ก็บัญญัติเรียกกันว่า “รถ” แต่ถ้าแยกส่วนประกอบทั้งหมดออกจากกัน 

ก็จะหาตัวตนของรถไม่ได้ มีแต่ส่วนประกอบทั้งหลาย ซึ่งมีชื่อเรียก

ต่างๆ กันจำเพาะแต่ละอย่างอยู่แล้ว คือ ตัวของรถมิได้มีอยู่ต่างหาก

จากส่วนประกอบเหล่านั้นมีแต่เพียงคำบัญญัติว่า “รถ”

สำหรับสภาพที่มารวมตัวกันเข้าของส่วนประกอบเหล่านั้น

— พระพรหมคุณาภรณ์ (ป.อ.ปยุตโต)–

Advertisements

#agile-software-development, #%e0%b8%a7%e0%b8%b4%e0%b8%96%e0%b8%b5%e0%b8%9e%e0%b8%b8%e0%b8%97%e0%b8%98, #data-analysis, #design, #design-patterns