Marathon: ขอนแก่น 2557

เมื่อวัน อาทิตย์ที่ 27 มกราคน 2557 ที่ผ่านมาเมื่อวาน ได้มีโอกาสไปทำลายสุขภาพด้วยการวิ่ง มาราธอน 42 กิโลเมตร มาอีกครั้ง นี่เป็นครั้งที่ 2 ที่วิ่งในระดับนี้ แต่เป็นครั้งแรกที่ลงจริงจังในสนามวิ่งมาราธอน

เป็นอีกครั้งที่ก็ยังรู้สึกว่าการวิ่งถึงระดับนี้เป็นอะไรที่ ทำลายสุขภาพของเราได้อยู่ดี แม้ว่าจะผ่านการฝึกซ้อมมาแล้วอย่างต่อเนื่อง เกือบปีแล้ว

ในกิโลเมตรที่ 30 ขึ้นไปเป็นช่วงที่ ทดสอบจิตใจของเราเป็นอย่างมากเลยทีเดียว ร่างกายเราจะล้าลงเรื่อยๆไปพร้อมกับระยะทางที่เพิ่มขึ้น จิตใจของเราจะค่อยพร่ำบอกให้เราหยุด หยุดวิ่งเถอะ ไปอย่างนี้ตรอดระยะทางที่เหลืออีกเพียงแค่ 12 กิโลเมตรเท่านั้น

ครั้งนี้ ผมก็ทำเวลาได้ดีกว่าเดิมคือใช้เวลาไป 4:09 ชม. (ครั้งแรก)

อากาศที่ขอนแก่น เย็นมาก มือชาทั้งสองข้างเลย ชอบบรรยากาศวิ่งแบบนี้เป็นอย่างมาก เพราะปกติวิ่งแต่ในสนามกีฬา หรือบนถนนในกรุงเทพฯ ซึ่งก็ไม่มีอะไรให้มองมากนัก วิ่งระยะยาวๆก็น่าเบื่อมาก

ที่ชอบอีก ก็ตรงที่มีคนคอยให้กำลังใจ สนุกสนาน ดี มีน้ำให้ดื่มตลอดทาง มีรถพยาบาล มีห้องน้ำให้เข้าอยู่เป็นระยะทุกๆ 1-2 กิโลเมตร สะดวกกว่าตอนซ้อมวิ่งเองเยอะ ชอบที่สุดเลย

การวิ่งครั้งนี้ หลังจากวิ่งเสร็จ เพื่อทำลายสุขภาพ ขาก็แทบจะเดินไม่ไหว จะเป็นไข้กันเลยทีเดียว ก็รีบกลับมาที่พัก กินข้าวเสร็จ รีบนอน นอนไป 5 ชั่วโมงกว่า ตื่นขึ้นมา ร่างกายก็ดีขึ้น ขาก็ดีขึ้น แต่ก็ยังคงต้องพักอีกสัก วัน สองวัน ถึงจะกลับมาวิ่งใหม่ได้

จากการนอนพักไปทำให้เราเข้าใจเลยว่า การนอนนั้นช่วย เยียวยา ฟื้นฟู ซ่อมแซม ร่างกายของเราได้ดีอย่างมาก โดยไม่ต้องกินยา หรือยาบำรุงใดๆ เข้าไปเสริมช่วยเลยแม้แต่น้อย ปล่อยให้ร่างกายมันทำหน้าที่ของมันไปอย่างเต็มที่

ผมคิดว่า การทำลายร่างกายของเราโดยการวิ่ง 42 กิโลเมตร ผ่านไปได้นั้น นี้แหละคือรางวัลให้ร่างกายของเราได้ทำหน้าที่ของมันไป ซึ่งเป็นอีกหนึ่งรางวัลแห่งการวิ่งมาราธอน ของพวกเรา Finisher

ขอบคุณครับ

#:P

Advertisements