อ่านสามก๊กจบ แล้วกลับมาอ่าน Scrum …

พอผมอ่านสามก๊กแล้ว ก็กลับมาทบทวน Scrum พบว่า บทบาทหน้าที่ และเรื่องราวในวรรณกรรมสามก๊กที่ผู้แต่งแต่งขึ้นนั้น เป็นการนำเสนอการบริหารงานที่สามารถตอบสนองต่อการเปลี่ยนแปลงได้ทุกสถานการณ์ในสนามรบ และในการบริหารบ้านเมืองภายในเพื่อประชาชน คล้ายๆกับ Scrum ที่มีการแบ่งหน้าที่ตัวละคร เพื่อพัฒนาโปรดักส์ให้ตอบสนองต่อการเปลี่ยนแปลงได้ในทุกสถานะการณ์จากประสบการณ์ของลูกค้าได้เหมือนกัน ผมเปรียบเทียบไว้ ดังนี้

ฮ่องเต้ เปรียบเสมือน  เจ้าของบริษัท หรือ CEO ของบริษัท

ขุนนาง เปรียบเสมือน ผู้ช่วยบริหารเรื่องการเงินการบัญชี ทรัพยากรบุคคล ในบริษัทของฮ้องเต้

เจ้าเมือง เปรียบเสมือน  ProductOwner

แม่ทับ เปรียบเสมือน  สมาชิกในทีมพัฒนา

กุนซือ เปรียบเสมือน  ScrumMaster

เหล่าทหาร เปรียบเสมือน   ซอฟแวร์, โปรแกรม, เครื่อง และอุปกรณ์เครือข่ายคอมพิวเตอร์ต่างๆ, หรือวัตถุทุกสิ่งอย่างที่ ประกอบขึ้นมาเป็นโปรดักส์ที่ใช้ประโยชน์ได้ พวกมันเกิดจากเหล่าแม่ทัพสร้างขึ้นทั้งหมด เพื่อสั่งพวกมันให้ทำงานใช้แก้ปัญหา ตอบสนองความต้องการนาๆประการให้กับลูกค้า หรือผู้ใช้ในบริษัท

ข้าศึก เปรียบเสมือน  บริษัทอื่นที่จะเข้ามาพัฒนาโปรดักส์ เพื่อแย่งชิงพื้นที่ลูกค้ากับเรา หรือปัญหาต่างๆในบริษัทที่ทำให้ การบริหารงานในบริษัทไม่มีประสิทธิภาพ เกิดความสูญเปล่า อันเป็นเหตุให้พ่ายแพ้แก่บริษัทคู่แข่งก็ได้

เมือง เปรียบเสมือน ตัวโปรดักส์ ที่บรรจุ feature หรือประโยชน์ หรือข้อเสนอคุณค่าต่างๆ ที่สามารถดึงดูดลูกค้า มาจากคู่แข่งของเราได้ เมื่อเราแย่งชิงลูกค้ามาจากคู่แข่งได้ ก็เปลียบเสมือน บริษัทเราได้พื้นที่เพิ่มขึ้นนั่นเอง

ผมหวังว่า การเปรียบเทียบแบบนี้จะทำให้เรากลับมาอ่าน Scrum ได้สนุกขึ้น เพราะเราได้นำความสนุกของวรรณกรรมสามก๊กกลับมาเทียบกลับทำให้อ่าน Scrum ได้สนุกขึ้น และเข้าใจ Scrum ได้มากขึ้นนะครับ

ขอบคุณครับ

#:P

Advertisements

#scrum